العلامة المجلسي ( مترجم : سيد عبد الحسين رضائى )

228

بحار الأنوار ( ج 74 ) ( كتاب الروضة در مبانى اخلاق از طريق آيات و روايات ) ( فارسى )

شوى زمانى كه بر آن زياد كنى بدان كه از كرم است وفا كردن به پيمانها و دورى جستن نشانه دشمنى است . بهانه‌هاى زياد نشانه‌ى بخل است قسمتى از بخشش نكردن تو بر برادرت با مهربانى بهتر است از بخشش با ستم ، پيوند خويشاوندى از كرم است بعد از قطع كردن تو پيوند خويشاوندى را كيست كه اطمينان به تو داشته باشد و پيوند خويشاوندى كند ، گناه كردن سبب قطع خويشاوندى كردنست ، وادار كن خويشتن را به پيوند خويشاوندى دوست هنگامى كه او قطع كند ، هنگامى كه مهربانى نمايد ، هنگامى كه سخت‌گيرى در بخشش كند ، هنگامى كه از تو دورى نمايد ، هنگامى كه سختى در نرمى كند ، هنگامى كه بر تو ستم كند بطورى كه ترا بنده‌ى خود فرض نمايد و خود را بر تو صاحب نعمت شمارد . و زينهار كه بجا آورى در غير جاى خود يا انجام دهى در غير اهلش ، مبادا آنكه دشمن دوستت را دوست بگيرى زيرا كه در حق دوستت دشمنى كرده‌اى مبادا آنكه نيرنگ بازى نمائى زيرا كه فريب خوى مردم پست است . برادرت را اندرز خالص بده زشت باشد يا زيبا او را در هر حال كمك نما ، و برگرد با او هر گاه برگرديد ، كيفر برادرت را مخواه اگر چه خاك بر دهنت بپاشد ، كوشش كن بر دشمنت به بخشش زيرا بخشش سزاوارتر است براى پيروزى ، از مردم دنيا با خوى پسنديده بسلامت باش خشمت را فرو بر كه من جرعه‌اى گواراتر از فرو بردن خشم و سرانجامى را شيرين‌تر از آن نديدم . با برادرت بر شك نمودنش جنگ مكن هنگام خوشنودى او را جدا مكن ، نرمى كن با كسى كه با تو درشتى مىكند زيرا كه ممكن است او براى تو نرمى كند ، چقدر زياد است جدا شدن بعد از پيوند نمودن ، ستم نمودن پس از برادرى ، دشمنى كردن پس از دوستى ، خيانت نمودن به كسى كه ترا امين شمرده ، فريب با آنكه ترا امين دانسته زشت است اگر اراده دارى جدا شدن از برادرت